مأموريت و رسيدن به هدف تأثير زيادى دارند . مزاياى قابل ملاحظه در عوارض حساس عبارتند از : كنترل راه‌هاى وصولى ، داشتن ديد و تير ، تسهيل مانور و آتش ، برقرارى تأمين و تسهيل عمليات آينده . چنانچه عوارض حسّاس در منطقه به‌دست نيرويى بيفتد ، نوعى برترى به آن نيرو مىبخشد . در نبردهاى امروزى ، ارتفاعات منطقه ، كه بهترين شرايط را براى ديد و تير دارند ، در اكثر موارد جزو عوارض حساس منطقه به حساب مىآيند . همان‌گونه كه پيش از اين يادآور شديم موانع ، سدّى براى مانور است ؛ عوارضى كه بتوانند اين سدّ را از ميان بردارند و به فرمانده اجازه دهند كه از موانع عبور كند ، جزو عوارض حسّاس منطقه محسوب مىشوند ؛ چون در صورت نبود عوارض حسّاس ، عبور از موانع بسيار مشكل است . مثلًا عبور از ميدان مين ، بدون باز كردن معبر ، بعيد به نظر مىرسد . معبر كه اجازه انجام مانور يا حداقل تسهيل مانور را مىدهد ، جزو عوارض حسّاس منطقه در ميدان مين به حساب مىآيد . توجه به دو نكته ضرورى است : يك - هر اندازه كه عمق بيشتر باشد ، حساسيت عارضه‌اى كه ما را از آن عبور مىدهد نيز بيشتر مىشود . دو - عوارض حسّاس همواره طبيعى نيستند ، بلكه امكان دارد نيروها جهت حركاتشان عارضه‌اى حسّاس ايجاد نمايند . در جنگ صفّين ، وقتى حضرت‌على عليه السلام در مسير حركت خود به شام ، به رودخانه‌اى مىرسد كه مانع حركت آنهاست . دستور زدن پل را صادر مىنمايد تا امكان ادامه حركت و مانور را براى آنان ايجاد كند . اين پل براى نيروهاى حضرت در مانور ، تسهيل ايجاد كرد . بنابراين ، به عوارضى كه مانع را از سر راه حركت نيرو برمىدارد و اجازهء عبور به آنان مىدهد ، بايد